Najbardziej znana łamigłówka z tej serii – kostka – powstała w 1974 roku. Została zaprojektowana przez węgierskiego architekta, profesora Akademii Sztuk i Rzemiosła w Budapeszcie – Ernő Rubika. Pierwsza partia 5000 kostek trafiła do węgierskich sklepów przed Bożym Narodzeniem w 1977 roku, a przez dwa lata sprzedano jej na Węgrzech 300 000 sztuk. W latach osiemdziesiątych rubikomania ogarnęła całą Europę, a wkrótce też pozostałe kontynenty. Kolorowa kostka popularnością biła na głowę wszystkie inne łamigłówki razem wzięte. Posiadał ją niemal każdy, a jej ułożenie w kilka minut było często sprawą honoru. W 1980 roku rekord świata w układaniu kostki Rubika na czas, rozpoczynając z losowo osiągniętego położenia, wynosił 54 sekundy, dziś jest ponad dziesięciokrotnie krótszy. Do chwili obecnej sprzedano ponad 250 milionów egzemplarzy kostki.

Klasyczna kostka przedstawia sześcian 3×3×3, w którym ruchome są płaszczyzny wszystkich ścian. W położeniu wyjściowym klocki na każdej ścianie mają jednakowy kolor, a na różnych ścianach – różne kolory. Istnieją ponad 43 tryliony możliwych pozycji tych klocków. Z każdej należy wrócić do ułożenia wyjściowego. Teoria układania kostki Rubika została już dość dobrze opisana. Istnieją rozmaite algorytmy układania kostki (na ogół te łatwe wymagają znacznie więcej ruchów).

Kostka Rubika doczekała się wielu modyfikacji, rozpoczynając od umieszczania na ściankach sześcianu rozmaitych obrazków lub fotografii, haseł reklamowych lub diagramów sudoku (tzw. sudocube), a kończąc na sześcianach innych większych rozmiarów (od 2×2 do 11×11). Istnieją też inne łamigłówki firmowane nazwiskiem Rubika. Są to rozmaite wielościany, wieże, pierścienie lub sfery.